Σάββατο, 23 Ιουνίου 2012

""ear of the wheat""





     
           ΜΙΛΤΟς  ΣΑΧΤΟΥΡΗς
                                   --paintings : ΕΙΡΗΝΗ  ΚΑΝΆ   


LYNNE
Θυμάστε τότε
πο γραφα

γι τ δαιμονισμένα
                      
πορτοκάλια;
στν Πόρο
           βρέθηκε
                 ἡ Lynne   
να κορίτσι
    ἀπ τν γηραι λβιόνα
μως ξαφνικ κλεισε τ μπρ
βλέπω νειρα φριχτ
στν Πόρο
μπρ κα μπαράκια
κα τ κουμπαράκια.ν δν βρε λλο δουλει
 Lynneθ γυρίσει πίσω
στ ζα κα τ θηρία της
κα τν γαπ

Lynne, Lynne,
πς τσι ναποδογύρισε  κόσμος
Πόροςθερμοκρασία 43°
κάτι τ πρωτοφανές!


κα τότε
καληνύχτα σας.
                                            TO  XΡΥΣΆΦΙ 
Κάποτε
θ
 σταματήσουμε

σ μι γαλάζια μαξα
μέσ᾿ στ χρυσάφι
δ θ μετρήσουμε τ μαρα
λογα
δ θά χουμε τίποτα ν᾿ θροίσουμε
δ θά χουμε πι τίποτα
γι ν μοιράσουμε
                                       κρατώντας
                                        
να ξύλο

                                        
θ περάσουμε
                                  
μέσ᾿ π᾿ τ μαύρη τρύπα
                                        
το λιου
                                        
που θ καίει
                               Ἀστεροσκοπεο
                              Διαρρχτες το λιου
                   δν εδαν ποτ τοuς πράσινο κλωνάρι
                      δν γγιξαν φλογισμένο στόμα
                    δν ξέρουν τί χρμα χει  ορανς
                     Σ σκοτειν δωμάτια κλεισμένοι
                         δν ξέρουν ν θ πεθάνουν
                                παραμονεύουν
                  μαρες μάσκες κα βαρι τηλεσκόπια
           μ τ' στρα στν τσέπη τοuς βρωμισμένα μ ψίχουλα
                    μ τς πέτρες τν δειλν στ χέρια
                  παραμονεύουν σ' λλους πλαντες τ φς
Ν πεθάνουν
Ν κριθε κάθε νοιξη π τ χαρά της
π τ χρμα του τ κάθε λουλούδι
π τ χάδι του τ κάθε χέρι
π' τ' νατρίχιασμά του τ κάθε φιλ


ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΚΑΡΟΥΖΟ
Καημένε Νίκο

τί ζω ταν κι ατ

κατατρεγμένος π τος Κατσιμπαλδες

ο πλούσιοι φτύναν πάνω στ φτώχεια σου
μως σ καλ κανες
πινες τ οζάκια σου
κι λους ατος τος μούντζωνες
κα πρν ν φύγεις
πρόφτασες κι ρπάχτηκες
π να κάτασπρο σύννεφο
π ψηλ τώρα π τ σύννεφο ατ
κοιτάζεις
τν θανασία σου.


Η ΑΓΡύΠΝΙΑ


λοι κοιμονται

κι γὼ ξαγρυπν

περνῶ σ χρυσὴ κλωστ

σημένια φεγγάρια

καὶ περιμένω ν ξημερώσει

γιὰ ν γεννηθε

νας νέος θες

μς στν καρδιά μου

τν παγωμένη πὸ γρια φαντάσματα


καὶ τ μαύρη πίκρα.


 


ΤΑ ΝΗΣΙΑ

 ρωτας εναι  θάνατος

καθς περιμένω μέρες κα μέρες
γι ν γυρίσεις
τσι πο τριγυρίζεις τ νησι
νησι θανάτου καθς περιμένω
τόσες μέρες κι ρες θανάτου
γι ν γυρίσεις
γιατί ρωτας εναι  θάνατος
π᾿ το θανάτου τ νησι



ΤΑ ΓΑΡΙΦΑΛΑ
Ατ τ αματώδη γαρίφαλα
που στολίζουν τ γραφεο μου
μου θυμίζουν τ αμα πο βγαζα

 στ νιάτα μου
ταν λλοι
 πολεμοσαν

 και  λλοι γλένταγαν
στν καταραμένη χώρα.








         www.irenekana.com   http://www.mikrosapoplous.gr